February 23, 2025

MDMA en vroegkinderlijk trauma, hoe je de kern kan helen

Auteur: Robert de Vos

Disclaimer: Alle informatie op deze website is voor jou om een eigen beeld te vormen over psychedelica geassisteerde therapie, deze website bevat geen medische adviezen. Jouw gezondheid is in eigen handen, overweeg je psychedelica geassisteerde therapie bespreek dit met je huisarts.

Wat gebeurt er met een baby die de eerste maanden veel huilt en niet getroost kan worden? Wat gebeurt er met een te vroeg geboren baby die in de couveuse ligt? Wat gebeurt er als je je emoties probeerde duidelijk te maken terwijl je nog geen woorden kon spreken en er komt geen emotioneel gereguleerde respons?


Of het nu verwaarlozing is, misbruik of een vroeggeboorte, je hebt geprobeerd om jezelf te laten horen, als de gepaste respons niet komt omdat de buitenwereld dat niet kan leveren sta je voor een uitdaging.


Blijf je door huilen dan stijgt je adrenaline en cortisol zover totdat dit letterlijk je zenuwen vergiftigd, of dissocieer je en ga je over in een ‘freeze’ respons en klapt je huilgedrag om naar stil zijn. Zoals je begrijpt is dat geen bewuste keuze maar een volautomatische overlevingsreflex, en wanneer dit geregeld optreed in de eerste levensfases zal het je verdere leven vormen als een sluimerde overlevingsreflex. Als ‘fight’, ‘flight’, ‘fright’ energie niet lijdt tot “beloning” dan slaan de stoppen door en heb je gelukkig nog je oudste stressrespons: de dorsale vagus met zijn ‘freeze’ effect.


Het systeem leert namelijk iets “vragen heeft niet veel zin”, “mezelf uiten heeft niet veel zin”, “buikpijn uiten door melk die me pijn doet heeft niet veel zin”,

“vragen om opgepakt te worden heeft niet veel zin”,

“ruimte innemen heeft niet veel zin”, “bestaan heeft niet veel zin”.


Nog niet heel lang geleden was het medisch advies om

een baby te laten door huilen,

een baby moest niet te veel wennen aan opgepakt worden. 


Want tja, observaties hadden laten zien dat als je een baby laat door huilen hij vanzelf stopt en dat klopt. Een hele generatie is opgeroeid in een situatie waarin medische adviezen miljoenen jarenlang evolutionaire hechting en binding patronen passeerden. Jager-verzamelaar vrouwen dragen hun kinderen altijd totdat ze kunnen gaan kruipen, en dat is wel logisch aangezien daar de maximale veiligheid is en het voedsel erg dichtbij is. Het is dus niet vreemd dat baby’s in verzet kwamen toen de geboortes steeds langer werden en ze in platte bedjes werden gelegd nadat ze koemelk hadden gedronken. Verder hadden o.a. dogmatische religieuze ideeën de tijd tussen zwangerschappen sterk verkort, antropologische studies laten zien dat 3.5 tot 4 jaar tijd tussen zwangerschappen gedurende 99% van onze evolutie de standaard was (LINK). 


Koemelk krijgen i.p.v. moedermelk is een sterke fysiologische uitdaging die bij veel baby’s uitpakt als vroegkinderlijk trauma aangezien het:


Geen lactoferrine bevat waardoor je kans op reflux/microbioom verstoring extreem hoog is (SIBO) waardoor oorontsteking en andere infecties veel voorkomen. Het gevolg kan een sterke verstoring in je afweer zijn (grootste deel humorale afweer zit in je darmen), recentelijk onderzoek laat steeds meer zien dat een vroege verstoring in je darm-hersenas een verstoring geeft in neurofysiologische processen. Kortom een minder optimaal microbioom geeft een stevige uitdaging voor een gezonde hersenontwikkeling, chronische stress vanuit de darmen verstoord de precaire neurotransmitter balans.


Tevens bevat het te veel caseïne te veel lactose en geen levende goede bacteriën. Ik heb in het verleden over deze onderwerpen veel lessen gegeven en ook met fabrikanten gekeken naar optimale samenstellingen van probiotica preparaten. Koemelk is een forse uitdaging voor een babydarm en het gaat over fysiologische grenzen heen, het hele systeem moet erop adapteren en dat is het kenmerk van chronische stress/trauma.


Dus als er vanaf de vroege start vanuit de buitenwereld een signaal komt “hier, doe het er maar mee” dan ontwikkelen we sensitieve voelsprieten voor het exteroceptieve en verliezen we introspectieve waarneming.


Laten we die zin even uitpakken, in tijden van stress (een tijger bijt je in je been) is het niet gunstig om te voelen dat je pijn wordt gedaan (je dissocieert), maar het loont wel de moeite om heel scherp te zijn om de omgeving te voelen “denkt de tijger al dat ik dood ben? “. Is er een mogelijkheid om te ontsnappen?  “Is mama boos vandaag?”.


Dit verhaal staat ook in het mooie en zeer begrijpelijk traumaboek

‘Trauma is iets wonderlijks’ van Steve Haines (LINK),

in dit boek is het verhaal beschreven van Dr. Livingstone

(de beroemde wereldreiziger).

Dat boek is een aanrader voor ieder die meer wil begrijpen over (zijn) trauma.


Mensen die dit patroon hebben meegekregen zijn veel te vaak bezig met hoe een ander zich voelt ten gunste van hun eigen gevoel, zorgen voor de ander wordt de default mode, ze weten vaak niet wat ze hebben wat ze geven of ontvangen, er is emotionele disregulatie.


Door hun sensitiviteit voor het exteroceptieve (alles buiten jezelf, geluid/energie/geur van anderen) ontwikkelen ze een bijzonder talent, hyper empathie/hyper alertheid en alles wat hyper of hypo is, is op de lange termijn niet gezond. Het is post traumatische stress, alleen heeft het niet een duidelijke herinnering zoals “en toen werd ik aangereden en was ik op de intensive care”, maar meer een gevoel als “ik hou me maar stil in groepen”, “ik weet niet wat mijn missie is hier op aarde”, “ik ben zo onrustig en wil altijd maar gezien worden”, “ik heb veel moeite met relaties”, “ik ben ontremd in eten, gokken, seks, drugs etc.”.


De bekende hechting en bindingsproblemen ontstaan wanneer we grote uitdagingen hebben in de vroege kindertijd (LINK).


We zoeken net zolang totdat we het hebben gevonden,

maar wat als je niet weet wat je hebt gemist?

Hier komen we bij wat MDMA kan doen voor vroegkinderlijk trauma,

wat hier staat beschreven komt uit eigen ervaring

en uit de vele sessies die we inmiddels hebben gegeven met MDMA-analogen.


De eerste 9 maanden van mijn leven was ik veel aan het huilen, de bevalling was niet helemaal lekker gegaan. Als osteopaat heb ik in 15 jaar honderden huilbaby’s onder mijn handen gehad, sommige ontspanden in de eerste behandeling nadat ze vaak al weken/maanden niks anders deden dan spartelen en huilen, wonderlijk en dankbaar om dat te mogen faciliteren voor dat nieuwe leven onder je handen en de ouders waren dolblij. Toen ik negen maanden was kon ik kruipen en wilde ik dus niks meer weten van mijn moeder en begrijpelijk ervaarde ze dat als frustrerend, als je kan kruipen ben je niet meer hulpeloos en dan ontwikkeld er een heel sterk “ZELF ZELF DOEN”, als de buitenwereld je niet kan helpen dan vertrouw ik op mezelf. Onvoorwaardelijkheid is niet meer iets waar je in gelooft, je vertrouwen is beschadigd, je eigen gevoel had het tenslotte ernstig mis. “Je dacht dat je iets ging krijgen, maar je kreeg het niet”, totdat die kernveiligheid is teruggekeerd staat het daarboven op de pauze knop.


Eerst maar eens heel veel gaan nadenken over van alles om nieuw plan te bedenken om te gaan krijgen waar ik naar verlang, maar waar verlang ik naar? En hoe krijg je onvoorwaardelijke moeder vaderliefde als je dat niet vertrouwt van je eigen moeder en/ of vader? Als je de bron van Yin en Yang kwijt bent en je diskwalificeert die energie dan schiet je jezelf iedere dag in je eigen voet, je drinkt niet meer van de bron, je staat op de verkeerde plek in de familie opstelling.


De moeder is dominant Yin en de vader is Dominant Yang (als je mazzel hebt) en als je van die bron kan tappen dan groeien we op in veiligheid, het liefst dansen je ouders ook nog met elkaar (letterlijk en figuurlijk) zodat je ziet er is geen oorlog tussen de seksen, maar harmonie. Het masculiene en het feminiene zijn in een dans met elkaar i.p.v. een oorlog waarin ze elkaar diskwalificeren. Een kind met ‘early life stress’ heeft die basis niet en zonder psychedelica is dat na je 20e ook bijna niet te veranderen, dat komt omdat de kritieke leerperiode voor de hersenen dan grotendeels voorbij zijn en dat heropenen gaat bijzonder moeizaam zonder psychedelica. Het ego is immer erg trots dat het allemaal een manier heeft gevonden om eruit te komen en het ego vindt er wat van als het gevraagd wordt om op te geven, de oorlog heeft al heel lang geduurd, het heeft al heel veel gekost, opgeven is geen keuze aldus het ego.


Als Yin (het feminiene) zich overgeeft aan Yang (het mannelijke) (en visa versa)

dan is de oorlog voorbij en harmoniseren en associëren we weer met onze

volledige originele blauwdruk. Of nog iets metafysischer.

Je staat stevig met je voeten op moeder aarde en bent met je hoofd in de wolken

en voelt de hemelse vader, tussen hemel en aarde sta jij en is het voor jou een hemel

of hel in het nu? Vertrouw je je eigen vertrouwen? Voel je je eigen gevoel?

Of is je centrale computer nog overtuigd dat je in gevaar bent en dat jij slachtoffer/dader bent? (neuro-inflammatie)   


MDMA, de meeste mensen kennen het als chemisch psychedelicum wat ergens in schuur in Brabant is geproduceerd maar het kent een lange geschiedenis die zelfs terug te voeren is naar inheemse natuurvolken in o.a. het grensgebied van Amerika en Canada.


Sassafras is een plantensoort uit de laurierfamilie en de olie die je kan winnen uit de bast en de wortelen bevat de voorloper van MDMA namelijk MDA. Bekend is dat inheemse stammen deze plant gebruikte voor diverse toepassingen, en sommige stammen noemde deze plant de “Hart opener” en waren bekend met de effecten ervan op pijn in het lichaam en ziel. Op het 3-daagse congres in Haarlem over psychedelica afgelopen jaar georganiseerd door de Open foundation (LINK) sprak ik met diverse leden van inheemse stammen waaronder eentje uit de regio van Novia Scotia. Hij vertelde over de toepassingen van de sassafras plant en hoe de kennis van dit plantenmedicijn al generaties lang wordt overgedragen. Grappig genoeg zat sassafras ook in “Wizard Oil”, ik kan me voorstellen dat als je een flesje hebt met een oplossing waarin MDA zit dat dat biologisch veel effecten kan hebben, of het goed is of helpt voor een bepaalde kwaal zou gedegen wetenschappelijk onderzoek moeten laten zien.

Anno 2024 is er al veel gedegen wetenschappelijk onderzoek gedaan naar MDMA en depressie/ PTSS. Kijk voor de wetenschap hierachter bij de kennislinks die we plaatsen of luister onze podcasts, ook hebben we bij wetenschap een overzichtsblog met een selectie van studies.


De slogan “traumatherapie is niet compleet zonder psychedelica” staat op de openingspagina van onze site en daar staan we volledig achter, dat komt omdat zoals Stanislav Grof het zegt:


”je kan geen bacteriën zien zonder microscoop,

maar je kan het onderbewuste ook niet zien zonder psychedelica!”



Het ego schermt dat af en het harnas en maskers afbreken met al het andere maar dan zonder psychedelica is een dapper maar vermoeiende poging, iets waar mensen met ‘early life stress’ zich in kunnen herkennen door te kijken naar wat ze allemaal al hebben ondernomen.


Ik begon 5 jaar gelden met psychedelica daarvoor had ik voor mijn ‘early life stress’ (huilbaby/scheiding) en ‘life stress’ (overval – bijna dood ervaring, seksuele verwaarlozing/misbruik) al het nodige gedaan, van reguliere psychotherapie tot yoga/ meditatie/tantra/voeding/supplementen etc.


Maar mijn brein/ziel/wezen ….. (vul hier in hoe jij het ziet) had weinig extase gekend, te weinig feestjes en te veel controle, zo uitbundig zijn als een kind is iets wat na je 20e lastig is wanneer je ‘default mode network’ staat op standje controle (emoties delen heeft weinig zin, je krijgt toch niet wat je vraagt). En nu anno 2025 kunnen we vanuit de theorie en de praktijk zeggen “MDMA werkt! Het is net als antibiotica een goed medicijn wanneer er iets hardnekkig is ontstoken”.


Inmiddels 3 jaar lang zien we, in meerdere sessies per week, mensen transformeren van overleven naar leven, Bevrijdingsdag is iets wat werkelijkheid wordt na vele jaren interne oorlog. Heb jij vragen naar aanleiding van dit artikel stuur ons een app of mail.


Psychedelica geassisteerde therapie is een reis en voor een geslaagde reis neem je de tijd en vraag je hulp van een ervaren reisbegeleider.